martes, 21 de diciembre de 2010
viernes, 17 de diciembre de 2010
LA CHICA DEL MONTÓN
Hoy en día… lo peor que hay para salir en bici acompañado… es formar parte del nivel intermedio… Sobretodo, si eres una chica! Resulta que, hasta ahora, no me aventuro a ir con un club porque, según tengo entendido (mi pareja forma parte de uno de ellos), el ritmo es infernal y apenas tienes tiempo de abrir la boca y absorver algo de oxígeno… Por otro lado, ir con personas que habitualmente no hacen bici, seria en plan Paseo Marítimo a 10 por hora… Ojo! Que no pretendo desmerecer a todo aquel ser viviente que se atreva a salir con estas bajas temperaturas para hacer ejercicio… Un hurra para todos/as estos/as valientes! Pero, personalmente, no me sirve para mejorar.Como siempre, me apoyo en mi pareja… Lo que significa que a menudo voy a unas pocas pulsaciones de más de las que debiera… Pero es que resulta que, al mismo tiempo, él no llega ni a su mínimo y, entonces, no entrenamos bien ninguno de los dos! Qué complicado es!, no?
Y es que esto es lo que tiene ser una chica del montón. El mejor entrenamiento lo puedo hacer cuando voy sola… pero por la carretera tiene su riesgo y, a parte, me resulta aburrido! Aun así, no desisto!
viernes, 10 de diciembre de 2010
Ja ha passat un any!!!?
Doncs si, ja ha passat un any! És hora de fer balanç: Dels objectius que em vaig proposar, no he complert el de córrer. El viatge el vàrem fer als Alps: des de Ginebra (amb una entranyable visita inclosa a la família que hi tinc i que ens van voler acompanyar els primers quilòmetres) fins a Niça amb bicicleta, carregats amb les alforges i intentant pujar els ports més mítics del Tour de França. Una experiència per recordar... I ara és el moment de plantejar-se els nous objectius de cara al any vinent
Suscribirse a:
Entradas (Atom)