sábado, 31 de diciembre de 2011

Los tiempos que vivimos

La pérdida de mi abuela que siempre estará en mi corazón, un gran viaje en bicicleta, un club ciclista y nuevas amistades que han ocupado un hueco en mi vida conforman, básicamente, el resumen personal de este año 2011 que ya se acaba. Acontecimientos enmarcados en una sociedad inmersa en una grave crisis económica y con perspectivas muy negativas. Si han tenido que pedir un crédito para pagarme este mes! Los políticos de turno han llegado a la conclusión que la cosa se arreglará congelando sueldos y subiendo impuestos, pero no hace falta tener un máster de Economía en Harvard para comprender que si la gente gana menos, también gasta menos.

A pesar de todo esto, que conjetura un futuro negro y pesimista, tengo un buen presentimiento. Éste, el 2012, serà un gran año para mí!

Muchos objetivos están en mente, entre ellos, volver por tercera vez al Soplao... Otros no dependen de mí, sino de un sorteo, como la Quebrantahuesos o la Ötztaler. Y si no soy la afortunada, hay un montón de marchas en esas mismas fechas. Lo mejor de todo es que estoy preparada y dispuesta a esforzarme. Y si entreno con la misma entrega y pasión con la que trabajo, conseguiré lo que me proponga seguro! No pretendo llegar la primera en ninguna de ellas: menuda tontería! Me he propuesto retos realistas y centrados en la mejora, no solo de mi forma física, sino también como persona.

Y para ello, tengo 366 días por delante, es año bisiesto!... Días en los que me quiero despertar pensando qué puedo hacer para mejorar el mundo, en los que entrene, en los que aprenda a perdonar y a pedir perdón, a reconocer cuando me he equivocado y a corregirlo, a afrontar las adversidades y a levantarme de nuevo para continuar luchando!

Por eso, quiero compartir con vosotros mi motivación, felicitaros por estas fiestas y el nuevo año 2012 que estará aquí dentro de unas pocas horas. Y recordaros que después de la tempestad, viene la calma... Todo es cuestión de tiempo.

4 comentarios:

Txarly dijo...

Roser, espero que este 2012 se cumplan con exito todos tus objetivos pero lo mejor de todo, mucha salud para poder realizarlos.
FELIZ AÑO!!!

Núria dijo...

Que bonic tot lo has possat Roser, aixó diu molt de la classe d persona que ets, espero poder compartir amb tu aquest 2012 moltes pedalades juntes, una abraçada.
Núria

Joan X dijo...

No deixis mai de pedalar, si més no, de tirar endavant amb força. He trobat aquest blog i m'he fet petit. Tens un nou seguidor i espero algun dia, tornar a pedalar amb la força que tu ho fas ara. El meu avi també va ser molt especial per a mi. Ara afortunadament, tinc el meu petit de 3 anyets.

Joan X

http://elcaudelabici-joan.blogspot.com/

Roser Flavia dijo...

Txarly, Núria i Joan: Quina sort que al món hi hagi persones com vosaltres. Li feu molta falta. Gràcies